Przeprowadzone niedawno badania na zwierzętach dostarczyły wiele nowych danych. Na przykład, u wszystkich myszy w wieku 9 tygodni z niedoborem interleukiny 2 (IL-2), rozwija się zapalenie jelita, przypominające klinicznie i histologicznie wrzodziejące zapalenie jelita grubego występujące u ludzi. Zapalenie uchyłków jelita grubego zyskało wymiar choroby cywilizacyjnej. Dotyka niemal 1/4 osób, u których rozpoznano obecność uchyłków, a częstość zachorowań wzrasta z wiekiem. Nieleczony stan zapalny bywa przyczyną ciężkich powikłań wymagających skomplikowanego leczenia operacyjnego. Gdy zapalenie uchyłków jelita dotyka osoby młodsze, w dobrym stanie ogólnym, zazwyczaj wystarczy leczenie ambulatoryjne. Jednak w pewnych przypadkach konieczna jest hospitalizacja: „Jeżeli przebieg jest ciężki, mamy do czynienia z osobą starszą, obciążoną wieloma chorobami przewlekłymi, jak na przykład cukrzyca, choroba nerek przedwczesne łysienie, zapalenie twardówki oka, anemia z niedoboru żelaza i witaminy B12, zmiany skórne, zaburzenia ze strony układu naczyniowego. W przypadku wrzodziejącego zapalenia jelita grubego oraz choroby Leśniowskiego-Crohna objawy często różnią się w zależności od danego pacjenta, cechując się odmiennym nasileniem. Dieta limfocytarnego zapalenia jelita grubego zaczyna się od eliminacji pokarmów, które zdaniem lekarzy pogłębiają biegunkę, zgodnie z informacjami National Digestive Diseases Information Clearinghouse. Te produkty spożywcze obejmują produkty mleczne, wysokotłuszczowe produkty spożywcze, takie jak wypieki lub całe jajka i kofeinę. Dwie choroby składają się na tę grupę zapalenia jelita grubego, kolagenowe zapalenie jelita grubego i limfocytowe zapalenie jelita grubego. W tych chorobach zapalenie powstaje, gdy ściana okrężnicy zostaje zaabsorbowana kolagenem lub limfocytami. Wodna, niekrwawiona biegunka jest najczęstszym objawem. Chciałabym zapytać o objawy wzgj.6 lat temu miałam robiona kolonoskopię która w ocenie jelita wskazywała na wzgj że znakiem zapytania.Wycinki wskazywały na jakieś zapalenie ale nie potwierdzały choroby.Gastrolog stwierdziła że może to być zespół jelita drażliwego.Tak żyłam w nieświadomości następne dwa lata.Z kolei lekarz Gruczolak cewkowy jelita grubego - przyczyny, objawy i leczenie. Gruczolak cewkowy jelita grubego to łagodny nowotw. Lekarz pokazuje, jak wygląda polip jelita grubego. Oto pierwsze objawy. Paweł Ziora to lekarz w trakcie specjalizacji z pa. Dlaczego nie należy lekceważyć polipów jelit i żołądka Przyczyny: 1) utrata białka z chłonką: a) wrodzona naczyniakowatość limfatyczna jelit. b) wtórne rozszerzenia naczyń chłonnych (utrudnienie odpływu chłonki) – choroby serca (niewydolność prawokomorowa, zaciskające zapalenie osierdzia, stan po operacji Fontana), uszkodzenie naczyń chłonnych (np. nowotwory, gruźlica, sarkoidoza Zapalenie jelit może mogą być następstwem zakażenia, przyjmowania leków czy alergii. Najbardziej znane są te o podłożu autoimmunologicznym (choroba Leśniowskiego-Crohna i wrzodziejące zapalenie jelita grubego). Stan zapalny może obejmować jelito cienkie, jelito grube lub cały dolny odcinek przewodu pokarmowego. H1Ss. zdiagnozowano u mnie mikroskopowe limfocytarne zapalenie jelita złe wyniki prób wątrobowych - przewyższają 3-5 -krotnie normę. czy to poważna choroba?, bo mnie ogranicza w podstawowym funkcjonowaniu - min.: 10 biegunek na dobę, bóle itp. A w stresie przeciwbiegunkowe nie działają, czekam na leczenie są skutki zażywania steroidów?.Czy to choroba zaliczana do chorób nieswoistych zapaleń jelit? MĘŻCZYZNA, 33 LAT ponad rok temu Gastroskopia Kolonoskopia Biegunka Stres Interna Gastroenterologia Medycyna rodzinna Zatrucia grzybami - metody leczenia W przypadku zatrucia grzybami może dojść do poważnego zniszczenia wątroby, a wtedy konieczne może być wykonanie dializy wątroby. Na czym polega taki zabieg? Wyjaśnia to toksykolog, dr Piotr Burda. Prof. dr hab. Jarosław Leszczyszyn Chirurg, Wrocław 88 poziom zaufania Zapalenie to jest tak zwanym nieswoistym zapaleniem jelit, jednak występuje rzadko. Powinien Pan być pod opieką doświadczonego gastroenterologa. 0 redakcja abczdrowie Odpowiedź udzielona automatycznie Nasi lekarze odpowiedzieli już na kilka podobnych pytań innych znajdziesz do nich odnośniki: Nieswoiste zapalenie jelita grubego w kolonoskopii – odpowiada Prof. dr hab. Jarosław Leszczyszyn Przewlekłe eozynofilowe zapalenie jelit – odpowiada Prof. dr hab. Jarosław Leszczyszyn Mikroskopowe limfocytarne zapalenie jelita grubego i leczenie ChAD a starania o rentę – odpowiada Lek. Ewa SkowroĹska-Mikulska Samoistne zapalenie jelita grubego a brak biegunek – odpowiada Aleksander Ropielewski Nieswoiste zapalenie odbytnicy i jelita – odpowiada Prof. dr hab. Jarosław Leszczyszyn Potrzeba wypróżnień i biegunki przed wyjściem z domu – odpowiada Prof. dr hab. Jarosław Leszczyszyn Co znaczy mój obraz jelita grubego? – odpowiada Lek. Bartłomiej Grochot Prośba o interpretację wyniku kolonoskopii córki – odpowiada Prof. dr hab. Jarosław Leszczyszyn Problemy z wypróżnianiem przy wrzodziejącym zapaleniu jelita grubego – odpowiada Lek. Paweł Baljon Głośna praca jelit i przelewanie w żołądku – odpowiada Prof. dr hab. Jarosław Leszczyszyn artykuły Mikroskopowe zapalenie jelit - przyczyny, objawy i leczenie Mikroskopowe zapalenie jelit to choroba zapalna je Koronawirus atakuje jelita. Czy może je trwale uszkodzić? Badania prowadzone przez naukowców w Holandii wska Kalprotektyna w kale - na czym polega badanie, jakie są wskazania? Kalprotektyna w kale jest badaniem stosowanym w di data publikacji: 10:04, data aktualizacji: 11:55 ten tekst przeczytasz w 5 minut Wrzodziejącego zapalenia jelita grubego nie da się wyleczyć. Można jedynie łagodzić dokuczliwe objawy schorzenia. Co nie oznacza, że diagnoza musi nas skłonić do rezygnacji z marzeń. Shutterstock Potrzebujesz porady? Umów e-wizytę 459 lekarzy teraz online Niedawno świat sportu obiegła wieść, że 27-letni Darren Fletcher, gwiazda Manchesteru United, przerywa na jakiś czas swoją karierę z powodu poważnej choroby. Piłkarz cierpi na wrzodziejące zapalenie jelita grubego, poważne schorzenie o charakterze przewlekłym, które jednak nie uniemożliwia normalnego życia, a nawet doskonałych wyników w sporcie. Dowód? Przykład Steve’a Redgrave, brytyjskiego wioślarza i wielokrotnego medalisty olimpijskiego oraz Lewisa Moody, gracza rugby. Tylko w niektórych przypadkach konieczne jest uciążliwe leczenie operacyjne. Profesor Alastair Forbes, konsultant w dziedzinie gastroenterologii na University College w Londynie wyjaśnia, dlaczego choroba nie musi przekreślić kariery Fletchera. – Oczywiście wrzodziejące zapalenie jelita grubego może w znaczący sposób wpływać na codzienne życie chorego, a czasem nawet skazać go na nieustanne przebywanie w domu – mówi. – Dlatego uważam za duże osiągnięcie to, że Darrenowi udało się dotąd utrzymać sportową karierę na tak wysokim poziomie. Charakterystycznymi symptomami choroby jest biegunka i krwawienie, dlatego prędzej czy później każdy pacjent zapadnie na anemię. To zaś może mieć niewielkie znaczenie dla zwykłego śmiertelnika, lecz w przypadku zawodowego sportowca nawet niegroźna niedokrwistość od razu przekłada się na szybkość, wytrzymałość i ogólną wydajność organizmu. Cierpiący także na cukrzycę Steve Redgrave udowodnił, że na przekór chorobie można robić sportową karierę na najwyższym poziomie. Dla wielu sportowców takie wyzwanie może okazać się jednak za trudne. Dziś Darren wciąż jest bardzo szczupły i doskonale sobie radzi. (…) Podejrzewam, że piłkarz poddany jest obecnie intensywnemu leczeniu przy użyciu niesteroidowego leku przeciwzapalnego, typu mesalazyna, co doprowadzi do remisji choroby. (…) Najbliższe miesiące mają zasadnicze znaczenie dla dalszego losu piłkarza: konieczność operacji pojawia się w ciągu pierwszego roku po zdiagnozowaniu choroby. Miejmy nadzieję, że Darrenowi już to nie grozi. Aby pokrzepić Darrena i innych chorych kilka osób z wrzodziejącym zapaleniem jelita grubego zgodziło się opowiedzieć o swoich doświadczeniach. Angus McLean, lat 40 Angus jest księgowym i mieszka w Edynburgu. Chorobę zdiagnozowano u niego pięć lat temu. – Od zawsze moim problemem były częste biegunki, lecz nigdy nie przyszło mi do głowy, że mogą być objawem groźnej choroby – mówi. – Na początku 2006 roku rozwolnienia stały się znacznie bardziej uciążliwe: musiałem biegać do toalety w środku nocy oraz około dziesięciu razy w ciągu dnia. Byłem zmęczony i odwodniony. Z czasem zacząłem miewać skurcze żołądka, a mój brzuch wydawał nieprzyjemne odgłosy, jakby głośne bulgotanie. Zwlekałem jednak z wizytą u lekarza. Do przychodni pobiegłem dopiero wtedy, gdy zauważyłem krew w kale. Początkowo lekarz sądził, że to hemoroidy, jednak przede wszystkim należało wykluczyć poważniejsze choroby. Zostałem skierowany na kolonoskopię i biopsję w szpitalu Murrayfield, gdzie zdiagnozowano u mnie wrzody jelita grubego. Słyszałem wcześniej o innym poważnym schorzeniu zapalnym jelita – chorobie Leśniowskiego-Crohna, ale nigdy o owrzodzeniu jelita grubego. Przyczyny mojej choroby nie są znane, dlatego nie można jej skutecznie leczyć i zapobiegać. Na szczęście są środki, które łagodzą uporczywe objawy. Jako zapalony biegacz obawiałem się, że zapalenie jelita pozbawi mnie radości ze sportu. Pokrzepiła mnie wieść, że takie samo schorzenie rozpoznano w 1992 roku u wioślarza Steve’a Redgrave, który później zdobył jeszcze kilka złotych medali na olimpiadach. Leczono mnie przeciwzapalnym lekiem – mesalazyną, który złagodził symptomy choroby na dwa miesiące, lecz później przestał działać. Następnie poddano mnie terapii steroidami, której skuteczność trwała kilka miesięcy. Punktem zwrotnym okazał się marzec 2008 roku, kiedy zaczęto podawać mi leki immunosupresyjne. Warto w tym miejscu wyjaśnić, że choroba prawdopodobnie spowodowana jest nadaktywnym systemem odpornościowym, który niszczy błonę śluzową jelit. A jak to wszystko wpływa na życie? Od chwili diagnozy zdążyłem wziąć udział w pięciu maratonach. Dlatego z całą pewnością mogę powiedzieć, że choroba nie pokrzyżowała mi planów. Heidi Minter, lat 35 Heidi mieszka w Brighton i pracuje w marketingu. – Kiedy miałam dwadzieścia parę lat zaczęłam cierpieć na poważne bóle brzucha po każdym posiłku – wspomina. – Gdy w toalecie zauważyłam krew, natychmiast zgłosiłam się do lekarza. Na wszelki wypadek skierował mnie na kolonoskopię, która wykazała, że mam hemoroidy i skrzepy w jelicie. Przeszłam operację usunięcia hemoroidów i przez jakiś czas czułam się lepiej. Myśląc, że zostałam całkowicie wyleczona, zdecydowałam się na podróż po świecie. Dbałam o zdrową dietę i prowadziłam spokojny tryb życia, wylegując się na plaży, jednak w kilka miesięcy po powrocie do Wielkiej Brytanii moje problemy wróciły ze zdwojoną siłą. Cierpiałam na straszne bóle brzucha, musiałam chodzić do toalety kilka razy dziennie i znowu zauważyłam krew w kale. Po raz kolejny dostałam skierowanie na kolonoskopię. Dwa tygodnie po badaniu usłyszałam diagnozę: wrzodziejące zapalenie jelita grubego. Nigdy wcześniej nie słyszałam o tej chorobie, jednak i tak kamień spadł mi z serca, że to nie nowotwór. Zostałam poddana leczeniu sterydami, co spowodowało, że po czterech tygodniach moja twarz potwornie spuchła. Musiałam także brać duże dawki suplementu wapnia, gdyż sterydy wypłukują go z organizmu. Pod koniec kuracji sterydowej odczułam poprawę, jednak po miesiącu objawy znowu wróciły. Od tamtego czasu brałam różne leki przeciwzapalne, jednak żadne nie przynosiły pożądanych rezultatów. Zrozumiałam, że w tym przypadku chodzi raczej o zapanowanie nad chorobą, a nie o pełne wyleczenie. W chwilach zmęczenia czy stresu te dolegliwości działają na mnie przygnębiająco, jednak wiem, że najlepszym sposobem, by kontrolować chorobę są regularne ćwiczenia. Stosuję suplementy z wyciągiem z kłącza kurkumy, które pomagają mi zmniejszyć wzdęcia, często tak potężne, że wyglądam jakbym była w ciąży. Innym chorym zalecam, by jadali bardziej regularnie i mniejsze porcje. Nasze życie z pewnością nie jest łatwe: czasem muszę chodzić do toalety około ośmiu razy dziennie, a potem przez sześć dni nie mogę się wypróżnić. Oczywiście ma to ogromny wpływ na codzienność, utrudnia wychodzenie z domu, pracę w biurze czy bycie w związku. Najgorszy jest jednak wstyd, z jakim wiąże się chorobą. Tekst: Lynsey Haywood i Matthew Barbour Czytaj również: Pożar w jelicie, czyli wrzodziejące zapalenie jelita grubego zdrowie Wrzodziejące zapalenie jelita grubego Kłopotliwe i wstydliwe dolegliwości? Pomoże specjalista Fizjoterapia uroginekologiczna jest dziedziną stosunkowo nową. W głównej mierze dedykowana jest kobietom z problemami w obszarze miednicy mniejszej, choć nie... Kłopotliwa dolegliwość sportowców Sport to zdrowie! Sportowcy powinni jednak uważać na grzyby czające się w butach, przebieralniach, pod prysznicami i na basenach. Kłopotliwy Avastin Najczęściej stosowany lek przeciwnowotworowy, Avastin, nie powinien być stosowany w terapii raka piersi – zadecydowała niedawno amerykańska Agencja ds. Żywności i... Shari Roan Leki przeciwzakrzepowe - skuteczne, ale kłopotliwe Leki przeciwzakrzepowe pozwalają uniknąć zakrzepicy czy udaru mózgu, jednak trudno je właściwie stosować - mówił dr Jarosław Woroń z Uniwersytetu Jagiellońskiego... Redakacja Medonet Ósemki - kłopotliwe zęby mądrości Ząb mądrości to ósmy w kolejności ząb w szczęce i żuchwie, a zarazem trzeci ząb trzonowy. Zęby mądrości pojawiają się u ludzi najpóźniej, tj. najczęściej między... Kłopotliwe kieszonki Mieszkańcy ubogich rejonów Afryki i Azji o uchyłkach jelita nawet nie słyszeli. To typowa dolegliwość społeczeństw krajów wysoko rozwiniętych, wynikająca z... Dorota Ksiądzyna Potrzebujesz gastrologa? Zapłać 3 tys. albo czekaj… 442 dni [LIST DO REDAKCJI] Rekordowa inflacja i rosnące ceny coraz bardziej uderzają w zwykłych Polaków. Dotyczy to nie tylko kosztów produktów żywnościowych, paliwa czy mediów, ale także... Wrzodziejące zapalenie jelita grubego (Colitis Ulcerosa) - objawy, leczenie Wrzodziejące zapalenie jelita grubego (CU - colitis ulcerosa)) jest obok choroby Leśniowskiego-Crohna (CD – ang. Crohn`s Disease) zaliczane do tzw. przewlekłych... Tomasz Gosiewski Biegunka - przyczyny, leczenie, domowe sposoby na biegunkę Biegunka to częste oddawanie płynnego stolca. Zazwyczaj trwa ona kilka godzin. Zdarza się jednak, że postanawia zostać nawet kilka dni. Wówczas, z dużym... Pięć najgorszych chorób jelit Nazywane są naszym „drugim mózgiem”. Kiedy źle funkcjonują, cierpi cały organizm. Chociaż objawy ich chorób są stosunkowo charakterystyczne, to postawienie... Zuzanna Opolska 19-latka pisze, że stosowała już dietę. Dziewczyno - diety nie stosuje się przez tydzień. Przez 19 lat opychasz się fast food-ami, wysoko przetworzonym, nafaszerowanym do granic możliwości żarciem, różnej maści pomyjami z mleczarni i chcesz żeby jakaś tam tygodniowa dietka, albo specyfik przepisany przez lekarza załatwił za Ciebie lub za "piszankę" cały problem. W nie rozumiecie problemu i od tego należy zacząć. Nie wierzę, aby jakiś lekarz Wam pomógł. A gdyby trafił się taki ambitny samouk, lekarz z powołania, to powiecie że jest nawiedzony i bzdury wymyśla, bo nie pozwala wam jeść tego co dla was jest najsmaczniejsze. Już Hipokrates mawiał, że "Jelito korzeniem życia". Dlatego nie należy z niego robić śmietnika!!! Dobra, kilka słów konstruktywnych. Wprawdzie ktoś tu zawzięcie kasuje linki, ale może adresów nie pokasuje. Zatem podam wam adresy do preparatów, które na pewno warto zastosować i nie będę tutaj się rozpisywać - dlaczego. Warto wprowadzić jeden posiłek z kompozycją: siemię lniane + płatki owsiane + otręby orkiszowe + banan Na pewien czas Wykluczyć produkty mleczne. Warto odpuść sobie wszystko co zawiera mąkę pszenną. Także z tego powodu, że możesz mieć problem z uczuleniem (alergią) na pszenicę. Cierpi na to nieświadomie i w różnym stopniu nasilenia olbrzymia część populacji (ocenia się około 80% populacji krajów rozwiniętych). Wśród pokarmów powodujących alergię, pszenica jest na drugim miejscu, zaraz po krowim mleku. Temat jest obszerny i od pewnego czasu leży u mnie nieskończony artykuł na ten temat. Warto zrobić badanie na tolerancję glutenu. Odstawić absolutnie: kawa naturalna, napoje z marketu (mineralna - tylko ze szklanej butelki), alkohol, wszelkie łakocie, cukier, fast food-y, wszelkie wędliny, najlepiej też czerwone mięso (dopuszczalne jest pierzaste i rybki) itd. itp. - poczytaj na w/w stronach. Mógłbym tu jeszcze pisać do wieczora i przez następne dwa dni, ale moje pisanie chyb nikomu nie pomoże. Podałem adresy stron - proszę czytać, czytać, czytać. A gdy trochę poczytacie - to pogadamy. Dowiedzcie się też, co tak naprawdę producenci serwują wam w pożywieniu. Pozdrawiam. Zapalenie jelita grubego to obszerne zagadnienie, w którym mieści się kilka różnych jednostek chorobowych o odmiennych mechanizmach powstawania. Mimo tej różnorodności dolegliwości, jakie one wywołują, są w wielu przypadkach podobne. Warto dowiedzieć się, kiedy mówimy o zapaleniu jelita grubego oraz jakie są przyczyny, objawy i metody leczenia tego stanu. Spis treściZapalenie jelita grubego - przyczynyZapalenie jelita grubego - objawyZapalenie jelita grubego - przebiegZapalenie jelita grubego - rodzajeWrzodziejące zapalenie jelita grubego (colitis ulcerosa)Choroba Leśniowskiego i CrohnaNiedokrwienne zapalenie jelita grubegoMikroskopowe zapalenie jelita grubegoInfekcyjne zapalenia jelita grubegoRzekomobłoniaste zapalenie jelitZapalenie jelita grubego - profilaktykaZapalenie jelita grubego - leczenie Zapalenie jelita grubego jest obszernym terminem określającym patologiczny proces tego narządu, a nie jego przyczynę. Mogą więc one mieć podłoże zarówno infekcyjne, autoimmunologiczne, a w niektórych przypadkach ich przyczyna nie jest znana, co dodatkowo utrudnia postawienie właściwego rozpoznania. Leczenie jest specyficzne dla każdego z typów zapalenia – od leków hamujących reakcję odpornościową do antybiotyków, dlatego tak istotne jest postawienie właściwej diagnozy. Czy badania gastrologiczne są bolesne? Zapalenie jelita grubego - przyczyny Stan zapalny w obrębie jelita grubego może powstać na skutek różnych czynników uszkadzających: procesów autoimmunologicznych, chorób naczyń krwionośnych, obecności patogenów. Na reakcję zapalną składa się kilka czynników: zwiększona przepuszczalność naczyń krwionośnych, dzięki temu do toczącego się zapalenia przenikają białka osocza - dopełniacz, cytokiny i przeciwciała; zwiększenie ukrwienia narządu; napływ komórek zapalnych – leukocytów - głównie monocytów, neutrofili i komórek plazmatycznych. Wszystkie te składniki reakcji zapalnej są wyrazem obrony organizmu, która prowadzi do usunięcia czynnika uszkadzającego lub przynajmniej jego ograniczenia. Zapalenie jelita grubego - objawy Każda z chorób powodujących zapalenie jelita ma specyficzne dla siebie objawy wynikające z różnych przyczyn tych chorób, a co za tym idzie odmiennej reakcji naszego organizmu. Istnieje jednak pewna grupa dolegliwości związanych z zaburzeniem funkcji jelita grubego, która występuje w większości zapaleń. Należą do nich: bóle brzucha, zwykle w części dolnej; biegunki; zaparcia; niekiedy gorączka; ogólne złe samopoczucie; rzadziej krwawienie z dolnego odcinka przewodu pokarmowego; spadek masy ciała. Wtórnie do tych dolegliwości może pojawić się niedokrwistość i odwodnienie. Niestety objawy te są mało specyficzne i zdarza się, że są spowodowane innymi chorobami układu pokarmowego. Zapalenie jelita grubego - przebieg Choroba ta może przebiegać dwojako: jako stan ostry, kiedy objawy pojawiają się nagle i szybko postępują, często z bólem, silną biegunką i krwawieniem. Taka progresja jest typowa dla chorób infekcyjnych. Przewlekłe zapalenie, z kolei, dość długo przebiega w utajeniu nie dając żadnych objawów lub narastają one stopniowo, a przez cały czas stan jelita pogarsza się i nierzadko pojawiają się powikłania. Leczenie najczęściej jest długotrwałe i trudne. Taki rozwój choroby dotyczy najczęściej wrzodziejącego zapalenia jelita grubego i choroby Leśniowskiego-Crohna. Zapalenie jelita grubego - rodzaje Do najczęściej spotykanych zapaleń jelita grubego należą: wrzodziejące zapalenie jelita grubego; choroba Leśniowskiego-Crohna; niedokrwienne zapalenie jelita grubego; mikroskopowe zapalenie jelita grubego; infekcyjne zapalenia jelita grubego, w tym rzekomobłoniaste zapalenie jelita. Czytaj też: Co powoduje stany zapalne jelit? Wrzodziejące zapalenie jelita grubego (colitis ulcerosa) Jest to tak zwane nieswoiste zapalenie jelit, przyczyna wystąpienia tej choroby nie jest jasna, bierze się pod uwagę czynniki genetyczne, autoimmunologiczne i infekcyjne. Objawy to przede wszystkim biegunki, często z krwią, osłabienie, spadek masy ciała, a gdy choroba jest szczególnie nasilona, odwodnienie i gorączka. Wrzodziejące zapalenie jelita grubego jest zmienne w czasie i przebiega różnie intensywnie, może dotyczyć całego narządu lub jego części. W badaniach laboratoryjnych występują markery stanu zapalnego – wzrost ilości leukocytów i CRP, a w obrazowych obserwujemy owrzodzenia w obrębie jelita (ubytki błony śluzowej) oraz zanik haustracji, czyli wygładzenie, pofałdowanego normalnie, jelita grubego. Podstawą rozpoznania jest badanie histopatologiczne oraz obraz śluzówki w endoskopii. Leczenie tego zapalenia zależy od nasilenia i rozległości choroby, stosuje się aminosalicylany, czyli leki przeciwzapalne, glikokortykosteroidy, pełniące podobną funkcję, oraz leki immunosupresyjne i biologiczne wpływające na całość reakcji odpornościowej lub tylko pewne jej składniki. W bardzo ciężkim przebiegu choroby konieczna jest hospitalizacja, a niekiedy także leczenie operacyjne. Niestety wrzodziejące zapalenie jelita grubego może prowadzić do powikłań jak np. polipowatość zapalna, rak, czy ostre rozdęcie okrężnicy. Czytaj też: Choroba Whipple'a: rzadka choroba jelit Choroba Leśniowskiego i Crohna Podobnie jak wrzodziejące zapalenie jelita grubego należy do tak zwanych nieswoistych zapaleń jelit, chociaż choroba ta dotyczyć może każdego odcinka przewodu pokarmowego. Jeśli proces obejmuje jelito grube, objawy to przede wszystkim osłabienie, gorączka, spadek masy ciała, a także niedokrwistość, bóle brzucha i biegunka. Wyniki badań dodatkowych wskazują na obecność procesu zapalnego – typowa jest leukocytoza, wzrost CRP i OB, w diagnostyce pomocne są także: kontrastowe badanie radiologiczne, USG, KT i rezonans magnetyczny. Do rozpoznania niezbędne jest jednak wykonanie endoskopii z pobraniem wycinków – ujawnia ona obrzęk i owrzodzenia w błonie śluzowej. Leczenie opiera się na odpowiedniej diecie (zapewniającej odpowiednią podaż elektrolitów, witamin i płynów), zaprzestaniu palenia papierosów oraz farmakoterapii. Stosuje się leki hamujące proces zapalny – glikokortykosteroidy, aminosalicylany, leki immunosupresyjne, biologiczne, a w razie potrzeby antybiotyki. Sposób podawania, dawkowanie oraz to jakie preparaty znajdują zastosowanie zależy od lokalizacji i aktywności choroby. Niekiedy, zwłaszcza w przypadku powikłań takich jak: przetoki, ropnie, niedrożność jelita, krwotok, perforacja jelita konieczna jest operacja. Niedokrwienne zapalenie jelita grubego Spowodowane jest ono zmniejszeniem przepływu krwi przez naczynia zaopatrujące jelito grube, najczęściej na skutek miażdżycy (czyli tej samej choroby, która odpowiada za zawały serca i niedokrwienie kończyn dolnych). Objawy pojawiają się zwykle nagle, występuje krwawienie, które ustępuje samoistnie, powikłaniem tego zapalenia może być zwężenie jelita w miejscu niedokrwienia. Kiedy choroba ma przebieg nagły, spowodowany gwałtownym zamknięciem naczynia, pojawia się silny ból brzucha, krwotok i gorączka, co może doprowadzić o martwicy jelita i konieczności jego wycięcia. W diagnostyce stosuje się wlew kontrastowy, kolonoskopię oraz tomografię komputerową. Leczenie może być farmakologiczne, kiedy przebieg jest łagodny lub operacyjne w najcięższych przypadkach. Mikroskopowe zapalenie jelita grubego Najczęściej dotyczy osób po 60. roku życia, jak wskazuje nazwa tej choroby, zmiany w budowie jelita można uwidocznić jedynie pod mikroskopem. Zapalenie to nie powoduje wystąpienia zmian możliwych do zobrazowania w kolonoskopii czy w badaniach radiologicznych, do postawienia rozpoznania konieczne jest badanie wycinka. Objawy są niespecyficzne, należy do nich: biegunka, bóle brzucha, spadek masy ciała oraz wzdęcia, a więc przypadłości mogące być oznaką innych chorób jelita, w tym nowotworu. Leczenie to przede wszystkim farmakoterapia – leki przeciwzapalne. Czytaj też: Profilaktyka raka jelita grubego Infekcyjne zapalenia jelita grubego Stan ten może być wywołany przez wiele różnych drobnoustrojów – bakterie (np. Salmonella, Campylobacter, Escherichia coli), wirusy (np. rotawirusy, adenowirusy) czy pasożyty (np. pełzak czerwonki, owsik). Choroby te przenoszą się najczęściej drogą pokarmową, zakażenie następuje przez brudne ręce, czy spożywanie jedzenia z niepewnego źródła. Te zapalenia powodują biegunki, niekiedy krwiste, bóle brzucha oraz gorączki, ostatecznie prowadząc do odwodnienia. W większości są to infekcje wirusowe, objawy ustępują więc samoistnie, konieczne jest jedynie leczenie wspomagające, przede wszystkim nawadnianie, odpowiednia dieta i probiotyki. Jeśli mamy do czynienia z zakażeniem bakteryjnym lub pasożytniczym zwykle konieczna jest antybiotykoterapia, nie tylko celem wyleczenia, ale także by zahamować zakażanie kolejnych osób. Rzekomobłoniaste zapalenie jelit Rzekomobłoniaste zapalenie jelit jest szczególnym rodzajem choroby infekcyjnej, wywołane jest przez Clostridium difficile i najczęściej związane z "wyjałowieniem", uszkodzeniem mikroflory jelitowej przez niedawno przebytą antybiotykoterapię i zasiedleniem jelita przez patogenne bakterie. Biegunka w przebiegu tej choroby zwykle rozpoczyna się gwałtownie i może być bardzo intensywna, co więcej drobnoustrój wywołujący rzekomobłoniaste zapalenie jelit jest bardzo zakaźny. W leczeniu należy przede wszystkim odstawić dotychczas przyjmowane antybiotyki, a niekiedy także wdrożyć inne, działające na tę bakterię antybiotyki. Zapalenie jelita grubego - profilaktyka Niekiedy trudno ustrzec się przed zapaleniem jelita grubego – w przypadku choroby Leśniowskiego-Crohna, wrzodziejącego zapalenia jelita grubego czy zapalenia mikroskopowego nie istnieją swoiste metody prewencji, gdyż przyczyna tych chorób jest wieloczynnikowa, często nieznana. Warto jednak pamiętać, że udowodniono wpływ palenia na występowanie pierwszej z wymienionych. Zapalenia niedokrwiennego można się ustrzec zachowując zalecenia dotyczące profilaktyki miażdżycy - prowadzenie zdrowego stylu życia z odpowiednią dietą, właściwym poziomem cholesterolu, regularnym wysiłkiem fizycznym, a przede wszystkim bez palenia papierosów. Jeśli chodzi o choroby infekcyjne to podstawą jest higiena - mycie rąk przed przygotowywaniem i spożywaniem posiłków, odpowiednia obróbka termiczna, unikanie jedzenia w miejscach o niepewnym statusie sanitarnym oraz mycie owoców i warzyw, a także unikanie kontaktu z osobami chorymi. Czytaj też: Sigmoidoskopia: badanie endoskopowe jelita grubego Zapalenie jelita grubego - leczenie Jak opisano przy każdym z rodzajów zapalenia, leczenie jest różnorodne, nierzadko skomplikowane i zależne od przyczyny choroby. Najczęściej terapię rozpoczyna się od tak zwanych metod niefarmakologicznych – odpowiedniej diety, zaprzestania palenia i picia alkoholu oraz prowadzenia zdrowego trybu życia. Jeśli nie jest to skuteczne, wdraża się odpowiednią farmakoterapię, a w ostateczności leczenie operacyjne. Należy pamiętać, że właściwa dieta to dieta lekka, złożona jest z lekkostrawnych, gotowanych potraw, spożywanych w niewielkich ilościach, a często. Nie powinno się spożywać słodyczy, potraw smażonych, tłustych, ostro przyprawionych oraz typu fast food. Mikrobiota jelitowa. Sprawdź, co o niej wiesz! Pytanie 1 z 6 Dysbioza jelitowa to: Inaczej: niestrawność Różnice w budowie jelita cienkiego i jelita grubego Zaburzenie równowagi między ilością „dobrych” i „złych” bakterii